866թ. Կայսրական ընտանիքի նկատմամբ վերահսկողության հաստատում

Ավանդական Ճապոնիայում՝ քաղաքական պայքարում ազդեցիկ գործիք էր կայսրական ընտանիքի հետ արյունակցական կապերի հաստատումը և այնպիսի պաշտոններ զբաղեցնելը, որոնց միջոցով կարող էին թելադրել սեփական կարծիքը կառավարչին: Բոլորից առավել այս միջոցը կիրառել են Ֆուձիվարա տոհմի ներկայացուցիչները՝ ովքեր երկար ժամանակ հարսնացուներ են մատակարարել կայսրերին և 866 թվականից ստանձնել են խնամակալի(սեսյո) պաշտոնի մենաշնորհային դիրքը, իսկ ավելի ուշ(887թ.-ից)՝ վարչապետինը(կամպակու): 886 թվականին Ճապոնիայի պատմոթյան մեջ առաջին անգամ կայսրական խնամակալ է դառնում կայսրական ծագում չունեցող Ֆուձիվարա Յոսիֆուսան:

Խնամակալները հանդես էին գալիս անչափահաս կայսրերի անունից, ովքեր չունեին իրենց քաղաքական կարծիքը, իսկ վարչապետները ներկայացնում էին չափահաս կառավարիչներին: Նրանք ոչ միայն կառավարում էին ընթացիկ գործերը, այլ նաև որոշում էին գահի հետնորդների հաջորդականությունը՝ ստիպելով ավելի ակտիվ կառավարիչներին հրաժարվել ի շահ անչափահաս հետնորդների, ովքեր որպես կանոն ազգակցական կապեր ունեին Ֆուձիվարաների հետ:

967 թվականին խնամակալները և նախարարները հասնում են՝ իրենց ունեցած ամենամեծ իշխանությանը: Պատմագիտության մեջ 967-1068թթ. ընկած ժամանակաշրջանը ստացել է սեկկա ձիդայ անվանումը, որը նշանակում է խնամակալների և վարչապետների դարաշրջան: Ժամանակի ընթացքում նրանք կորցնում են իրենց ազդեցությունը, սակայն այդ պաշտոնները չեն վերանում: Ճապոնական քաղաքական մշակույթին հատուկ է հին իշխանական ինստիտուտների անվանական  պահպանումը՝ նորերի ստեղծման ժամանակ, կրկնօրինակելով դրանց գործառույթները:

Աղբյուր.՝ http://arzamas.academy/materials/724

Япония

1. Прослушать видеолекцию “ Что японцы думают о себе”.
* Отметить 10 ключевых моментов, которые вы узнали о стране и ее народе, просмотрев видеолекцию.
1. Многие японцы, даже сейчас считают, что Япония страна маленькая, ничтожная, ни каких ресурсов нет и что японцы обижены природой.
2. В древности Япония позиционировала себя как богатую страну с богатыми ресурсами. И одно из ее названии была “Страна богатых урожаев”, потому что Японию освещает утренная солнце.
3. Япония признала, что она не является центром мира, а центром мира является Китай.
4. Китайцы считали, что они нахдятся в центре мира, что они цивилизованы и что их окружали варвары.

Էդվարդ Գրիգ

Էդվարդ Գրիգ from Anna Matevosyan

Միսաք Մեծարենց

Տարօրինակ մի բան կասեմ, բայց ավելի լավ է ապրել ընդամենը 22 տարի, քան շնչել միայն այն պատճառով, որ դեռ շունչդ չի կտրվել:

Միսաք Մեծարենցի ստեղծագործություններից շատ քչերին եմ ծանոթ, առաջին անգամ կարդացել եմ միջին դպրոցում՝« Աքասիաներու շուքին տակ»-ը ու հենց այդ պահից էլ չեմ սիրել Մեծարենցին: Մինչև «Բյուրեղի դյութանքը» կարդալն էլ չէի սիրում, բայց կարդալուց հետո հասկացա, թե ինչու չէի սիրում՝ չէի հասկանում: Չէի հասկանում առհասարակ ինչ էր գրված, կարդում էի բառերի կույտ ու վերջ: Բնականաբար, դրա ի՞նչը պիտի սիրեի: Բայց որպեսզի իմ աշխատանքը իզուր ժամանակի կորուստ չլիներ՝ ես փորձեցի բառ առ բառ հասկանալ գրածն ու պարզվեց, որ արևմտահայերենն այդքան էլ անհասկանալի չէ, ուղղակի պիտի դանդաղ կարդաս ու գտնես այդ բառի նմանակը քո կիրառած բառերի մեջ: Չէ, իրականում խնդիրը միայն արևմտահայերենը չի: Մեծարենցը պատկերների շարք է ստեղծել, որ տեսնել է հարկավոր, առանց տեսնելու, դրա մեջ հայտնվելու ու զգալու չի լինի: Այն պետք է ապրել...

Հասկացա: Հասկաց, թե մարդն ինչքան կարող է սիրել կյանքը և այն տեսնել արևի շողի, ջրի կաթիլի, մեղմ հովի, փոքրիկ, ձյունոտ ծաղկի մեջ, թե ինչպես կարելի է անվերջ սիրո ձգտել, երազել, սպասել՝ իմանալով, որ չես հասցնի… Բայց հասցնելու խնդիր չկա, չէ որ սերը հենց այն կյանքն է, որն ապրում ենք, թեկուզ և այն լինի ընդամենը 22 տարի:

Meeting with foreign specialists

Путешествие в слово и просто путешествие

  1.  Нередко героям сказок приходится отправляться в путешествие и отыскивать то, о чем они знатю лишь понаслышке или совсем не знают. Какой сказочной формулой описывается подобная ситуация?
Подобная ситуация описывается формулами “ехали- ехали”, “много ли, мало ли”, “долго ли, коротко ли”,“иди туда-не знаю куда, принеси то- не знаю что”.

   2.Герои русских волшебных сказок отправлятся за тридевять земель. Каково происхождение выражения за тридевять земель? Сколько это в переводе на современную систему счисления? А какой еще фразеологизм-аналог ( с нечистой силой) соответствует этому расстоянию?
Этот фразеологизм фольклорного происхождения, который имеет смысл инного, чужого страны. Тридевять, значит двадцать семь в старинном счете по девяткам. Этому фразеологизму соответствуют за тридевять королевств, за семь гор и другие фразеологизмы.

3.      Что означает выражение “ ни пуха ни пера”, какими словами нужно ответить на него и откуда произошло это выражение?
“ Ни пуха ни пера” значит пусть все будет удачно. Выражение возникло в среде охотников и было основано на суеверном представлении о том, что при прямом пожелании результаты охоты можно “сглазить”. Перо в языке охотников означает “птица”, “пух”- звери. В ответ, чтобы тоже не “сглазить”, звучало теперь уже традиционное: “(Пошёл) К чёрту!”. И оба были уверены, что злые духи, незримо присутствующие при этом диалоге, удовлетворятся и отстанут, не будут строить козней во время охоты.

4.      В русском языке используются такие устойчивые выражения, как пуганая ворона и стреляный воробей. Что общего и различного в их значениях?
Пуганая ворона- излишне осторожный человек, который всего боится вследствие того, что его часто и сильно пугали.
Стреляный воробей- Очень опытный, бывалый человек, кто побывав в разных  переделках и трудных ситуациях, приобрёл "горький" опыт стал осторожен и хитёр.
В этих устойчивых выражениах обшая то, что человек был в трудных ситуациях. А различия то, что “стреляный воробей” стал осторожен и хитер, а “пуганая ворона”нет.

Detour to romance

Questions 

1. By whom is this story narrated? 

This story is narrated by man who works in the checkroom in Union Station.

2. Why had Tony made a study of the laws of probability? 

Tony had made a study of the laws of probability, because he liked to bet on the horse races.

3. Why had Harry first come to Union Station? 
Harry first had come to Union Station for meeting his girl.

4. For how many days did Harry continue to meet every train that arrived? 

Harry had been continuing to meet every train three or four           days.

5. Why was Harry unable to get in touch with May and why was she unable to get in touch with him?     
Harry was in town only two days and May hadn't given any address to him. They had misunderstood each other.

6. Where did Harry finally get a job? 

Harry was working a clerk for Tony.

7. What happened when Tony died? 

Tony’s widow left Harry incomplete charge of the magazine stand.

8. Did Harry succeed or fall in his business? 
Harry  succeeded in his business.

9. Did Harry cease to look for May or did he watch everyone who came up the stairs? 

Harry watched every person who came up to stairs.
10. How was the check-room man able to recognize May? 

Harry told about May. She was small and dark, nineteen years old and very neat in the way she walked.

11. What station did May mean three years ago? 

Three years ago May meant bus station.

12. Where had May been working? 
May had been working in Union Station, in the office of the stationmaster for typist.

Text

Հրանտ Մաթևոսյան

Ես դեռ այնքան ծանոթ չեմ Հրանտ Մաթևոսյանին և նրա ստեղծագործություններին, որպեսզի կարողանամ հստակ կարծիք արտահայտել, բայց հստակ կարող եմ ասել, որ նա կարողանում է ստեղծել պատկեր ու ապրեցնել քեզ դրանով, զգում ես օդի բույրը, պահի լարվածությունն ու ապրելով հասնում ես վերջին՝ գրքում գրված վերջին: Բայց շարունակում ես ապրել դրանով, արդեն առանց գրված բառերի, որովհետև այդ կյանքն արդեն քոնն է: Այնքան հարազատ է ու հանգիստ, սովորականի պես, կարծես ինքդ ես ապրել:

Անկեղծ, պարզ, մաքուր, սարերի թաց կանաչի պես…

Բայց այդ պատկերի մեջ դեռ այնքան բան կա թաքնված, այնքան տեղ կա գնալու, որ չեմ կարողանում: Զգում եմ, որ կա ու ինձ է սպասում, բայց դեռ չեմ կարողանում:

Ֆանատիզմ և առողջ կրոնասիրություն, ո՞րն է սահմանը

Հատվածներ  հոգեբան Նատալյա Ինինայի ֆանատիզմի վերաբերյալ վերլուծական հոդվածից

      Կրոնական ֆանատիզմ և իրական հավատ

Սկսենք ֆանատիզմից: Հիշեցնեմ, որ մեր նախնիները ֆանատիկ են անվանել հեթանոսական քրմերին, ովքեր տրանսի մեջ էին մտնում՝ ապագան գուշակելու համար: Այդ ժամանակ մարդիկ կարծում էին, թե այդ անձանց միջոցով աստվածներն են խոսում իրենց հետ: XVII դարի կաթոլիկ եպիսկոպոս Ժակ Բոսյուեն, հիմք ընդունելով անմիջական կապը հոգեկան աշխարհի հետ, բողոքականներին, ովքեր նախընտրում էին անմիջական՝ առանց միջնորդների շփումը Աստծո հետ, անվանել է ֆանատիկներ: XVIII դարի վերջում լույս տեսած «Ֆրանսիական բառարանում» Վոլտերը սկզբունքորեն նոր սահմանում է տալիս «ֆանատիզմ» հասկացողությանը. «Նրան, ում հատուկ են էքստազները և տեսիլքները, ով իր երազները ընդունում է որպես իրականություն և իր երևակայության պտուղները՝ որպես մարգարեություն, կարելի է անվանել էնտիուզաստ, իսկ նրան, ով սպանելով է պաշտպանում իր խելագար մտքերը՝ ֆանատիկ»:

Հավատը՝ լայն իմաստով, կապ է, որը կապում է մարդուն՝ իրեն շրջապատող  իրականությանը: Այդ կապը ստեղծվել է կամքի, զգացմունքի և գիտակցության ներգործությամբ: Հավատի միջոցով մարդը մոտեցնում, կենդանացնում և լցնում է իր աշխարհը ինչ-որ շատ կարևոր բանով:

Քսաներորդ դարի դասական դարձած հոգեբանների՝ Ջեյմսի, Յունգի, Օլպորտի, Էրիկսոնի և այլոց աշխատություններում ակնհայտորեն ասվում է, որ հավատի և կրոնի ձևերը մեծապես կապված են անձի յուրահատկության և նրա ձևավորման պայմանների հետ:

Ամանորյա հրաշք

Ինչու՞ «Ամանորյա հրաշք», ասեմ: Մի օր պատահաբար հեռուստացույցով գովազդ տեսա՝ նոր հաղորդման անոնս, որը խոստանում էր բացահայտել Ամանորյա հրաշքի գաղտնիքները: Անկեղծ ասած, ես այդպես էլ չնայեցի այդ հաղորդումը (գուցե այն դեռ եթեր դուրս չի եկել), բայց այդ տեսնելով՝ ինքս սկսեցի մտածել այդ «հրաշքի» մասին: Իրոք որ, անկախ տարիքից, այդ ամանորյա հրաշքը թակում է բոլորիս սրտերը: Կարծում եմ այդ մեր բոլորիս մեջ թաքնված լույսն է, որ սպասում է իր արտահայտվելու պահին և ահա Նոր տարին հենց այդ պահն է, երբ բոլորը անկեղծ են, սպասում են կամ ոչ, նայում են հետ ու գնահատում պահը, ապրածն ու դեռ ապագայում ապրելիքը: Չգիտեմ, գուցե դա այն փոքրիկ երեխան է, որին հաճախ մոռանում ենք, բայց նա միևնույնն է մեզ չի լքում ու հայտնվում է՝ իր քաղցրիկ ժպիտով հենց այն ժամանակ, երբ անկախ մեզնից անկեղծ ուրախ ենք:
Այսպես, հերթով արթնանում են մեր միջի փոքրիկները, օդը լցնում անտեսանելի ժպիտով ու մեկս մյուսին վարակելով ստեղծում ենք այդ հեքիաթը, անգիտակցաբար, մեր կողքի մարդկանց ժպիտը վերցնեում ու փոխանցում ենք մյուսին: Ուղղակի մի խնդիր կա՝ մենք երբ զգանք այդ փոքրիկին, չպետք է ամաչենք, շփոթվենք ու վախենանք անսովոր երջանկությունից, այո հենց «վախենալ» եմ ասում, որովհետև մենք հետ ենք սովորել երջանիկ լինելու զգացողությանը: Ուղղակի պետք է թույլ տալ, որ երջանկությունն այդ փոքրիկի տեսքով մտնի ներս ու մեզ ամուր-ամուր գրկի:

Чего я достигла, учась в этой школе

Прийдя в эту школу мое понимание о школе поменялись на 360^о. Если до этого в моем понимании самое главное в школе должно было быть обучение предмета, опираясь на учебник, то здесь я увидела, что можно отталкиваясь от определенной темы, изучать то, что интересно тебе, и все это -в кругах школьного обучения. Я попала туда, где все взрослые люди и они сами отвечают за свою жизнь. Здесь ты должен быть зрелым и сильным, чтобы понимать и отличать главное от второстепеного, чтобы работать самостоятельно, потому что никто уже не будет тебя заставлять делать что-то для себя. По- моему, это лучшая среда для самопознания.

Наверное, самое большое достижение для меня, это чувство и сознание свободы. Я еще  не “выросла” настолько, чтобы могла быть полностью свободной, но то, что сейчас у меня есть — эта очень большое достижение. Я даже не думала, что настанет день, когда я, не стесняясь, буду делать ту работу, каторая  мне нравится.

С моей школой я познала новых людей с новыми характерами. Я даже не думала, что я могу иметь приключения благодаря моей школе, и что сама  познаю себя и с этой стороны.
Столько много есть, что сказать, что не хватает слов. Все это надо прожить, чтобы понять.

О картинах Дали

Впервые посмотрев на картины Дали, возникает какое- то непонятное чувство, может быть, страх непонимания, потому что мы видим для нас обычные объекты, но в необычном состоянии, вместе с такими объектами, которые непривычно для нас увидеть вместе. Многие истолковали картины Дали, выразили свое мнение, рассказали то,что увидели и прочувствовали, но, по- моему, никто не может сказать, что видел сам Дали в своих картинах, что он чувствовал, потому что мы все разные, и тот же самый объект мы не видим и не чувствуем так, как кто-то другой.

Տոնածառը՝ ջրի վրա

Դեկտեմբերի 12-ին՝ կիրակի օրը, հրավառությունների և լույսերի գունեղ տեսարանով սկսվեց Ռիո դե Ժանեյրոյի արդեն ավանդական դարձած լողացող տոնածառի նավարկությունը: 53 մետր բարձրությամբ և 350 տոննա քաշ ունեցող, մետաղական կառուցվածքով տոնածառը Գինեսի ռեկորդների գրքում գրանցվել է ՝ որպես լողացող ամենամեծ տոնածառը:

Շուրջ 200000 մարդ դուրս էր եկել փողոց՝ դիտելու տոնածառի լույսերը վառելու արարողությունը, որն արդեն 20 տարի անընդմեջ Ռիոյի գեղատեսիլ ծովածոցում է լինում: Սա ազդարարում է տոնակատարությունների սկիզբը Բրազիլիայում:

Չնայած տեղացող անձրևին, մարդիկ հիացած էին արարողությամբ և, ինչպես այս ուսուցիչն է ասում, արարողությունն անմոռանալի  էր, որն ինքը կհիշի իր ամբողջ կյանքում:

Օգտագործվել են 2.5 միլիոն միկրո լամպեր, դիզայնի երեք տեսակներն ստանալու համար, որ ընտրվել են հատուկ տոնածառի համար: Այս շաբաթվա ընթացքում տոնածառը կլողա ծովածոցի երկայնքով և տեսանելի կլինի քաղաքի տարբեր անկյուններից:

Աղբյուր.՝ http://www.newsinlevels.com/products/christmas-tree-on-water-level-3/ 

Дамашние задание

                                   Школа Толстого

Мне очень понравилась школа Толстого, потому что в основе была свобода, чувства и желания учащиеся. В его школе учащиеся были открытыми и искренними в отношениях с учителями. Это очень помогает учащемся и в учебе, и в жизни. Так легче становится учится, потому что ученик не стесняется задать вопросы, выразить свои мысли, иметь свои собственные взгляды  и даже такие, что не совподаюд со взглядами учителя.

Ученики должны иметь право выбирать то, что им нужно, что представляет для них интерес по их собственным понятиям. Это то, к чему должны встремится все школы. Но для того, чтобы это можно было осуществлять, во первых надо, чтобы человек был зрелым, знал что ему нужно, что он хочет, а чтобы достич этого, нужно долгое время.

Толстой считал, что не надо задать детей домашние задание. Я не согласна с этим взглядам, потому что считаю, что для укрепление знания надо дома поработать. В Толстовском школе не было необходимости приходить школу в определенный час, но по -моему, это обстоятельство важно для формирования характера.

Я считаю, что школа должна учить человека жить, показывать жизнь со всех сторон, формировать черты характера, помогать человеку познавать себя. По- моему, школа должна быть тем, на что опираясь, человек может встать и пойти.     

Կամբերայի յուրահատուկ տոնածառը

Ճիշտ է, դեռ Սուրբ Ծնունդը չէ, բայց Ավստրալիան արդեն նշելու առիթ ունի: Երկիրը Գինենսի գրքի նոր ռեկորդ սահմանեց՝ արհեստական տոնածառն ամենաշատ քանակի լույսերով զարդարելով: Այս 22 մետրանոց ծառը զարդարված է 518838 շողարձակող լույսերով: Այո, շուրջ կես միլիոն լույսեր, ինչը գերազանցում է 36 մետրանոց Ճապոնական ծառին, որ դրվել է այս ամսվա սկզբին: Հարյուրավոր մարդիկ հավաքվել էին Կամբերայի կենտրոնում՝ հաստատելու որ Օսակայում ճապոնական Յունիվերսալ ընկերության հինգ տարի անընդմեջ չգերազանցված ռեկորդը գերազանցված է:

-         Մենք վստահ չէինք, որ կկարողանանք ռեկորդ սահմանել: Մեր ռեկորդը պաշտոնապես հաստատելու համար՝ այսօր՝ այստեղ են եկել Գինենսի համաշխարհային ռեկորդները գրանցողները: Ամեն ինչ նախատեսված կերպով ընթացավ, և ես մեծ թեթևություն զգացի, երբ լույսերը վառվեցին, և երբ Գինենսի համաշխարհային ռեկորդներ գրանցող ներկաացուցիչը հայտարարեց, որ մենք նոր ռեկորդ սահմանեցինք:

Տարբեր կամավորականներ, ներառյալ էլեկտրականության և կառուցվածքային ինժիներներ, հրավիրվել էին՝ օգնելու,որ  ստեղծվի արվեստի գործ՝ բարեգործական հիմունքներով:

Աղբյուր՝ http://www.newsinlevels.com/products/special-christmas-tree-in-canberra-level-3/

Առաջադրանքներ

«Հայոց լեզվի դարձվածաբանական բառարան» Սերգեյ Աշոտի Գալստյան (1975թ.)

Գործածական դարձվածքներ՝ ագռավի ձայն, ագռավի ճանկեր, ագռավի ճուտ, ադամի որդի(ավելի շատ գրական ստեղծագործությունների մեջ), ազատ շունչ քաշել, ազարտի ընկնել կամ ազարտի մեջ ընկնել, ազգ ու տակ, ազնիվ խոսք, ազնիվ խոսք տալ, աթոռ առաջարկել, աթոռը (տակից) խլել կամ գրավել, ալֆա և օմեգա(ավելի շատ գրական ստեղծագործությունների մեջ), ախորժակը բացվել, ախորժակը կորցնել:

Կարծում եմ, որ դարձվածքները տեքստին գրական ստեղծագործության տեսք են տալիս: Ժամանակակից տեքստերում դարձվածքների կիրառումը համեմատաբար քչացել է, որովհետև ձգտում ենք մեր խոսքն ավելի պարզ, մատչելի և հասկանալի դարձնել: Իհարկե խոսքն այն դարձվածքների մասին է, որոնք հարմար չեն այժմյան կիրառության համար, թե մեր աշխարհում տեղի ունեցող նյութական փոփոխությունների պատճառով, թե արժեքային փոփոխությունների պատճառով: Չնայած, մի ուրիշ կողմից նայելով, հանգում եմ այն մտքին, որ դարձվածքները պետք է նպաստեին խոսքի փոխաբերության պահպանմանը և կրճատմանը: 

Սահմանադրական փոփոխություններ

Սահմանադրական փոփոխություններ from Anna Matevosyan

Հյուսիսային և Հարավային Կորեաների ընտանիքների հանդիպումը

1950-53թթ. տեղի ունեցած Կորեական պատերազմից 60 տարի անց միմյանցից բաժանված ընտանիքները կրկին միավորվեցին: Մոտ 400 հարավկորեացի անցավ Հյուսիսային Կորեայի զինված սահմանը՝ այս վեց տասնամյակների ընթացքում առաջին անգամ տեսնելու իրենց ընտանիքների անդամներին: Երկու Կորեաները բաժանված են իրարից և գտնվում են պատերազմի տեխնիկական վիճակում, բայց նրանք երկար ռազմական բախումներից հետո, համաձայնել են թույլ տալ իրարից բաժանված մարդկանց կրկին հանդիպելու:

Մարդիկ զգացմունքային պոռտքում էին ապրում: Պատերազմից հետո բաժանված ընտանիքներն այլևս իրար հետ շփում չէին ունեցել, և շատերն անգամ չգիտեին՝ իրենց հարազատներն արդյոք ողջ են, թե՝ ոչ:

Այս մարդկանց առաջին հանդիպումը տեղի ունեցավ երեքշաբթի օրը՝ Հյուսիսային Կորեայի 96 բնակիչներ և նրանց ընտանիքները հանդիպեցին հարավից եկող շուրջ 400 հոգու հետ: Երկրորդ հանդիպումը, որ տեղի կունենա կիրակի օրը՝ կմիավորի 190 հյուսիսկորեացու՝ 90 հարավկորեացու և նրանց ընտանիքների հետ:

Հարավկորեացիներին խորհուրդ է տրվել՝ խուսափել մի շարք հարցերից, ինչպիսիք Հյուսիսային Կորեայի ղեկավարությանը և կենսամակարդակին վերաբերողներն են: Նրանց, նույնիսկ իրենց հյուսիսկորեացի հարազատների հետ շփվելու համար հարմար թեմաների վերաբերյալ ուղեցույց է տրվել:

Զգացմունքային օր ստացվեց. բոլոր մասնակիցների համար: Վեց տասնամյակների բաժանման ընթացքում առաջացած շատ, բայց ոչ բոլոր հարցեր ստացան իրենց պատասխանները:

Աղբյուր՝ http://www.newsinlevels.com/products/north-and-south-korean-families-meet-level-3/

A letter to Mariam

From: anna.matevosyan@mskh.am

To: mariam.g@mskh.am

Hi Mariam,

How are you? Weren’t you ill? It was raining heavily, and you didn’t have an umbrella. Are you through your project about Iranian poetry? Is everything OK? Don’t forget to tell me when you will present it. I want to be present at the presentation, too. Will there be a workshop during it, too? How about your school lessons? Mine is ok. At last I have found some sources for my politics lesson’s project. I hope they will be useful.

I will take part in Avetiq Isahakayn’s flash mob, but I haven’t chosen a poem yet. There are many interesting poems, and I can’t choose which of them to learn. Have you already chosen a poem?

There are some problems with my schedule: on Wednesday I have mathematics and dancing at the same time and on Monday mathematics and grammar at the same time, too. I have to talk about it to Miss Marta.

Well, I have to go now. I must do jurisprudence homework. See you soon.

With love,   Ann.