Types of communication

For me the best way of communication is face to face conversation. In this way you can see eyes of that person, with whom you are speaking and through his/her eyes, you can see the soul of his/her and things inside of it. You can fell things that only can be felt in this way. But now, I want to speak about another type of communication, which is more preferred for many people now than face to face conversation. It is communication by phone.

There were several scientists, who had different ideas about telecommunications, but the first practical telephone was invented by Al. Bell in 1876. This invention were done for helping people communicate with each other, even they can’t meet each other because of distance.

 It wasn’t like nowadays phones. It was much bigger and had cord. Its appearance has much changed. Now most of the phones are cordless and these types of phones are more used than phones with cords. People use them for everything: for calling, for instant messaging, for chatting, for taking photos, for playing games and etc. So they are used for everything and everywhere. Sometimes being in the same room, people don’t see each other or even they can speak with each other by social websites, instead of looking into each other’s eyes and have a hearty conversation. From other side it is helpful for those, who are ashamed, can’t speak looking on somebody’s eyes.

In my opinion it is important to communicate with other people, to have hearty conversations in real life, even if you are ashamed. If you don’t communicate with other people face to face, you will become a robot. you will lose human ability. Some day you will overcome it.

So everything has its good and bad sides, but if you use it within its borders, all things will be ok.

Լոռի

Սարեր, ծառեր, գույներ … Աշուն: Հիմա հասկանում եմ, թե ինչու է Թումանյանն այդքան լավը:
Ես տեսա իմ երազած աշունը: Տեսա այն Լոռիում, ուր գնացել էի ճանապարհորդության:
Սկզբից երկմտում էի՝ գնամ, թե՝ չէ, չնայած այդ պահին էլ գիտեի, որ չգնամ՝ շատ բան կկորցնեմ: Ու գնացի…
Երբ մտանք Լոռի, առաջին բանը, որ տեսա, անտառածածկ սարն էր ու նրան այցելած մշուշը: Հետագայում տեսածս յուրաքանչյուր պատկեր գերազանցում էր իր նախորդին ու հասնում իմ պատկերացումներին: Ամեն անգամ նայելիս անտառն ավելի դեղին էր դառնում, քան առաջ, մշուշն ավելի էր խորանում ծառերի մեջ, ու շունչս ավելի դանդաղ ու խորն էր դառնում, որ հանկարծ բաց չթողնեմ պահը:
Մենք ապրում էինք մի տան մեջ, որը կարծես Սանահինի կենտրոնը լիներ՝ մի քանի քայլ, ու հայտնվում էիր ուզածդ վայրում: Հենց մեր կողքին էր Միկոյանների թանգարանն ու Արտեմ Միկոյանի անունը կրող դպրոցը: Եվ այսպես սկսվեց մեր ծանոթությունը լոռեցիների հետ: Շատ լուսավոր ու տաք մարդիկ են, իրենց բնության նման սպասված. միշտ էլ կարիքը կա մարդկանց, ովքեր կանգնած են կողքիդ, պատրաստ են քեզ օգնելու ցանկացած հարցում: Դպրոցի սովորողների և իրենց փոխտնօրենի հետ միասին գնացինք Սանահին, հետազոտեցինք ամեն մի անկյուն, բացահայտումներ արեցինք մեզ համար, խմեցինք աղբյուրի սառը ջրից և ձնախառն անձրևի ներքո վերադարձանք տուն: Նախքան Սանահին այցելելը, մենք արդեն եղել էինք Հաղպատում, որը, ըստ ավանդության, կառուցել է Սանահինը կառուցող վարպետի որդին։
Հաջորդ օրը եղանք Միկոյան եղբայրների թանգարանում, Վանենի թագուհու կողմից Դեբեդ գետի վրա, կառուցված կամուրջի մոտ, Քոբայրի վանական համալիրում և հարակից քարանձավում, Հ.Թումանյանի տուն-թանգարանում, Գիքորի աղբյուրի, Բարձրաքաշ Սբ. Գրիգոր Լուսավորիչ եկեղեցու ավերակների և «Ծովեր» կոչվող լճակի մոտ:
Միայն Քոբայրը տեսնելը բավարար էր հասկանալու համար, որ ոչ մի խոսքով ու ոչ մի լուսանկարով չես կարող փոխանցել այն, ինչ ստանում ես այնտեղ: Այն ինքդ քո աչքով պետք է տեսնես ու ինքդ զգաս:

Այդքան շատ տեղեր գնացինք, այդքան բան տեսանք ու զգացինք, բայց այդ ամենը կիսատ կլիներ առանց այն մարդկանց, ովքեր ստեղծեցին և ում հետ միասին ապրեցինք վաղուց երազած այդ երկու օրը:

Quotes

Life isn't about finding yourself. Life is about creating yourself. 
George Bernard Shaw 

Կյանքի իմաստը ոչ թե քեզ գտնելն է, այլ քեզ ստեղծելը: 
Ջորջ Բերնարդ Շոու 

Very little is needed to make a happy life; it is all within yourself, in your way of thinking. 
Marcus Aurelius 

Շատ քիչ բան է պահանջվում երջանիկ լինելու համար. ամեն ինչ քո մեջ է՝ քո մտածելակերպի մեջ: 
Մարկուս Աուրելիուս 

There are always flowers for those who want to see them. 
Henri Matisse 

Ծաղիկներ միշտ էլ կգտնվեն նրանց համար, ովքեր ուզում են դրանք տեսնել:
Անրի Մատիս

Autumn is a second spring when every leaf is a flower. 
Albert Camus

Ծանոթություն նոր դպրոցի սեբաստացիների հետ

Այսօր՝դասերից հետո` ես և Անին, հյուրընկալվեցինք Նոր դպրոցի առաջին դասարանցիներին: Երեխաների հետ շփումը միշտ էլ հետաքրքիր է, բայց այսօրվա հանդիպումն էլ ավելի զարմանալի ընթացք ունեցավ: Մենք չէինք սպասում, որ միանգամից այդպիսի ջերմ ընդունելության կարժանանաինք: Մեզ զարմացրեցին երեխաները՝ իրենց գիտելիքներով, մաթեմատիկայի հանդեպ ունեցած այդչափ սիրով և նկարչական հմտություններով: Զարմանալի էր, որ երեխաները մեծ ուրախությամբ սկսեցին մեզ հետ մաթեմատիկական խաղ խաղալ: Նրանց համար մաթեմատիկական խնդիրներ լուծելը ոչ թե դժվարություն էր, այլ ուրախություն: Այնուհետև սկսեցինք նկարել: Երեխաները նկարում էին դպրոցում տեսած ամենահետաքրքիր բաները և իրենց երազանքները: Ոգևորելու համար Անին միացավ նրանց ՝ սկսեց նկարել մուլտֆիլմից մի կերպարի: Երեխաներին այնքան դուր եկավ , որ նրանք նույնպես սկսեցին նկարել այդ հերոսին: Երկարացված օրվա կազմակերպիչ` Տիկին Նունեն հեքիաթ կարդաց, բոլորս միասին խաղեր խաղացինք: Եվ ուրախ տրամադրությամբ վերադարձանք տուն:

Նախագիծ. «Դարձվածքներ»

1. Ժամանակը՝ մինչև մարտի 8-ը
2. Նպատակը՝ ուսումնասիրել դարձվածքների առաջացման աղբյուրները, դրանց գործածության ոլորտները
3. Արդյունքը՝ կազմել ժամանակակից հայ երիտասարդի բառապաշարում գործածվող դարձվածքների բառարան, այդ թվում ` դեռ չգրանցված դարձվածքների։
Փուլերը՝
1) Ի՞նչ է դարձվածքը:
2) Որտեղի՞ց են հայտնվում դարձվածքները:
3) Դարձվածքների ի՞նչ տեսակներ կան։
4) Ինչո՞վ են դարձվածքները տարբերվում մյուս կայուն կապակցություններից։
5) Դարձվածքներ, որ առաջանում են հենց հիմա՝ ոտքի վրա։
 6) Այս բոլորից՝ հետևություն և որպես արդյունք՝ այսօրվա դարձվածքների բառարան։
7)Պաշտպանություն։

Project Sports and Games

                                                                                 Swimming

There are many kind of sport that I like, but my favorite is swimming. I like it, because it gives me peace. With help of swimming you can get rid of negative energy and charge with positive, besides swimming helps to be healthy and have strong muscles. 

There are many types of swimming, but I can only swim the front crawl. The majority of the swimmers in freestyle use it because it provides the most speed. For swimming in this style, you must kick hard with your feet, while bringing your arms over your head and into the water one at a time. You must keep your body as straight as possible, in another case you will slowly swim down.

Besides the front crawl there are some other styles too, for example the backstroke. It has many similarities to the front crawl, except that you float on your back. You must begin this stroke by floating in the water with your lungs on the surface, but the rest of your body beneath the water. You must keep yourself horizontal as you move through the water, which you will achieve through your leg kicks.

Another style of swimming is the breaststroke. It uses a frog-style kick, where you bend your knees and then kick your legs out beneath the water. Your arm stroke begins with a sweep out from your breast and then a sweep in back to your breast.   

And the last one is the sidestroke. Although it not used in competition, but it is important for swimmers, because you can use it to rescue someone, since it only requires one arm. The stroke resembles picking apples, as you float on your side, and your strokes like picking and putting the apple into a basket. You can glide in between strokes, which allows you to move easily through the water while tugging along some person or thing.

There are some other styles too, but I think it isn’t important in how many styles can you swim, it is important how do you use it. In my view sport doesn’t only for entertainment, it is for health and rest too.

Used source:  http://www.livestrong.com/article/430964-5-types-of-swimming-styles/

Վերահսկենք մեր միջավայրը

Մենք ապրում ենք բնության մեջ, բայց այն բնության, որին մեր ձեռքն է դիպչել: Բնության մեջ տեղի ունեցող գործընթացներին միջամտելու նպատակը, մեր կյանքն ավելի հեշտացնելու, մեր կյանքի որակն ավելի բարձրացնելու մեջ է կայանում, բայց միշտ չէ, որ այդպես է ստացվում: Երբեմն մեր միջամտությունները սպասվածի ճիշտ հակառակ ազդեցությունն են ունենում: Դա կարող է լինել, նաև մեր չափի զգացողություն չունենալուց, որովհետև թեկուզ լավը, իր սահմաններից դուրս չարիք է բերում:

Մենք արդեն սկսել ենք քաղել մեր ագահության պտուղները, բայց դա ամենևին էլ չի ստիպում, որ շատերը վերանայեն իրենց արարքները: Եթե մարդիկ գիտակցեին, որ առանց ծառերի, խոտերի և առհասարակ առանց բուսականության մենք չենք կարող շնչել, որ եթե թթվածնի սինթեզ չկատարվի, մենք ուրիշ ոչ մի տեղից մեզ անհրաժեշտ քանակությամբ թթվածինը չենք կարողանա գտնել ու նույնիսկ գնել, երևի դադարեցնեին անտառներ հատելն ու դրանց փոխարեն ասֆալտապատ տարածքներ ստեղծելը:

Եթե մարդիկ չգնային շահի հետևից և գոնե մի քիչ մտածեին իրենց ու հաջորդ սերունդների առողջության մասին, գուցե այն գումարները, որ ծախսում են ատոմակայանների վրա, ուղղեին, օրինակ արևային էներգիա ստանալու ավելի արդյունավետ միջոցներ գտնելու ու դրանց օգտագործելու համար: Չէ որ ատոմակայանը վտանգավոր է համարվում՝ իր ճառագայթման համար, և եթե այն դառնա պատճառ հիվանդության ու մահվան, փողը չէ, որ մեղմելու է ֆիզիկական ցավն ու վերադարձնելու կորցրած կյանքը:

Մարդը ստեղծեց ավտոմեքենա, որ կարճ ժամանակում հասնի մի վայրից մյուսը և խնայի իր ժամանակն ավելի օգտակար գործերի համար, բայց արդյունքում, մեքենայի շարժիչի աշխատանքի ապահովման համար անհրաժեշտ վառելիքի այրումը հանգեցրեց օդի աղտոտման: Վառելիքի այրման հետևանքով առաջացած գազերը կուտակվելով մթնոլորտում ջերմոցային էֆեկտ են ստեղծում: Ստացվում է, որ մենք մի կողմից խնայում ենք մեր կյանքի ժամերը, իսկ մյուս կողմից կրճատում:

Երկրագնդի վրա բնակվում է 7մլրդ-ից ավել մարդ և երկրագունդը չի կարողանում կերակրել բոլորին: Մարդն այս հարցի լուծումն էլ գտավ՝ ստեղծելով պարարտանյութեր, որպեսզի բերքն առատ լինի, վնասատուների դեմ նյութեր՝ մեծ չափի վնասները կանխելու համար, համային և գունային նյութեր, որպեսզի որոշ մթերքներ ու խմիչքներ հասանելի լինեն ամենքին: Ստեղծվեցին ԳՄՕ-ներ՝ մթերքն ավելի դիմացկուն դարձնելու, նրա արտաքին տեսքն ավելի երկար պահելու համար: Այս ամենն իհարկե շատ կարևոր և օգտակար են մարդկության համար, բայց ցանկացած լավ բան՝ անցնելով թույլատրելի սահմանը, սկսում է հակառակ ազդեցությունն ունենալ: Այսպիսով, մարդկանց մեծամասնությունը սոված չի մնում, բայց իր կերած սննդի պատճառով, երբեմն կորցնում է իր առողջությունը:

Տասը պատճառ՝ աշունը սիրելու համար

Աշունը տարվա առանձնահատուկ ժամանակներից է, երբ ջերմաստիճանն իջնում է, օրն էլ կարճանում: Այստեղ ներկայացված է բնության առաջարկն այս եղանակի համար:

Մենք բոլորս էլ սիրում ենք աշունը, այդպես չէ՞: Սա տարվա այն առանձնահատուկ ժամանակն է, երբ եղանակը զգալիորեն սառում է, գիշերն էլ նկատելիորեն երկարում:

Աշունն ազդարարում է անցումը սառը, մութ և տխուր ձմեռվա ամիսներին, բնությունը կատարում  է իր վերջին զարմանալի գործունեությունը՝ նախքան տաք ու արևոտ գարնան դանդաղ վերադարձը:

Ինչպես շատ երկրներ,Միացյալ Թագավորությունը նույնպես պարծենում է իր վայրի բնության գեղեցկությամբ:

Այսպիսով, եթե դուք այնքան էլ չեք սիրում աշունը, ահա ձեզ տասը հրաշալի պատճառ, որ սիրեք այն:

                                                  

Կարդալով հուշեր Կոմիտասի մասին

Ընթերցելով Կոմիտաս վարդապետի մասին Հրաչյա Աճառյանի հուշերը և Մուշեղ Գալշոյանի «Սպասում»-ը, հայտնի է դառնում, որ Կոմիտասը շատ սիրելի է եղել նրանց երկուսի համար: Նրանք Կոմիտասին որպես բարի, հայրենասեր, մարդասեր, աշխատասեր և տաղանդավոր մարդ են հիշում իրենց հուշերում, և, որքան էլ որ զարմանալի էր ինձ համար, Հ. Աճառյանը գրում է. «Վերին աստիճանի կոմիկ մարդ էր Կոմիտաս վարդապետը», այնուհետև ավելացնում է, որ. «Ամենալուրջ խոսակցության մեջ Կոմիտաս վարդապետը հանկարծ մի կատակ կամ թեթև զվարճախոսություն էր խառնում: Բարկանալ ընդհանրապես չգիտեր: Չորս տարվա կենակցությանս մեջ մի անգամ միայն տեսել եմ նրան բարկացած:» Պարզվում է նաև, որ Աճառյանն ինքն էլ է զավեշտի սիրահար եղել և Կոմիտասի հետ միասին՝ իրենց ընկերների համար, բեմադրել են Պարոնյանի «Պաղտասար աղբարի» այն տեսարանը, երբ ազգային ժողովի անդամները դռնից մտնելու համար երկար բարակ իրար համեցեք են ձոնում:

Մեր անկախ օրվա պատմությունը

Սեպտեմբերի 20-ին մի խուբ սեբաստացիներով գնացել էինք Ապարան՝ ճանաչելու, հետազոտելու, վայելելու մեր հայրենիքը, հաղթահարելու մեր սեպտեմբերյան բարձունքը: Սկզբում այցելեցինք Ապարանի Սբ. Նշան եկեղեցին, որտեղ ինձ համար անսովոր մի բան տեսա. խորանի հետևի պատին վիտրաժով պատուհան կար: Անկեղծորեն զարմացա, քանի որ երբեք հայկական եկեղեցիներում չէի տեսել նմանատիպ բան: Այնուհետև գնացինք Լուսագյուղի Թուխ Մանուկ եկեղեցին: Այն բլուրի վրա է գտնվում: Այստեղից սկսվեց բարձունքների հաղթահարման շրջանը: Բլրի վրայից աննկարագրելի հարազատ տեսարան էր բացվում, մի ուրիշ շունչ էր, ուրիշ տրամադրություն: Իջանք գյուղ՝ «Կարմիր ժամ»-ը տեսնելու: Ճանապարհին հանդիպեցինք գյուղի բնակիչներին, ովքեր մեզ պատմեցին «Կարմիր ժամի» մասին, հյուրասիրեցին իրենց այգու մրգերից և ուղեկցեցին դեպի IV-րդ դարի քանված եկեղեցի: Հաջորդ կանգառն Ապարանի ջրամբարն էր և նրա կողքին գտնվող Պողոս- Պետրոս եկեղեցին, Վարդան զորավարի և Թուխ Մանուկ մատուռները: Ջրամբարի հսկիչ-ոստիկանները մեզ ասացին, որ դեպի Պողոս-Պետրոս եկեղեցի մեկ կիլոմետր ճանապարհ է, և մենք որոշեցինք ոտքով անցնել այդ ճանապարհը: Ընթացքում պարզվեց, որ ճանապարհն իրականում մեկ կիլոմետրից շատ ավելի է, բայց ես չեմ զղջում, որ անցել եմ այն: Փոշոտ ճանապարհով, եղևնիների անտառի կողքով ու դեղին դաշտի միջով էր անցնում մեր ճանապարհը: Եկեղեցին գտնելու հույսն արդեն քիչ էր մնում մարեր, երբ հանկարծ նկատեցինք այն: Ի դեպ, Պողոս- Պետրոս եկեղեցին տարվա մի որոշ ժամանակահատված մնում է ջրի մեջ, բայց այժմ ջրամբարի ջրի մակարդակը իջել է, այդ պատճառով էլ մենք կարողացանք մոտենալ նրան: Այն իր մեջ մեծ խաղաղություն է պարունակում: Չեմ կարող ասել, թե դա ինչից է, գուցե կողքին գտնվող ջրի հանդատ ու բազմագույն ալիքներից, գուցե օդում ազատ ճախրող որորներից, գուցե նրա առաստաղից, որ հենց երկինքն է ու դռնից, որ պատին կախված նկար է հիշեցնում: Ջերմությամբ ու խաղաղությամբ լիցքավորված վերադարձը չէր կարող այլ կերպ լինել, քան ամենաբուռն զգացմունքներով լի: Ճանապարհին բնությունը վայելելով քայլում էինք, երբ լսեցինք մերոնց ճիչերը. բեռնատար մեքենայի թափքին կանգնած գալիս էին: Մենք էլ միացանք նրանց և վերադարձանք մեր ավտոբուսի մոտ: Պարզվեց, որ անտառապահները իրենց մոտ էին հրավիրել, հյուրասիրել մերոնց ու օգնել էին, որ շուտ անցնեին վերադարձի ճանապարհը: Ապարանի անտառների նման այսպիսի գունավոր օր ստացվեց:

Առաջադրանք 6

482-484թթ. ապստամբական Հայաստան: Վահան Մամիկոնյան

                                                          Ներածություն

Նախագիծը երկրորդ համաժողովրդական ապստամբական շարժման (482-484թթ.), դրա հետևանքների և այդ ժամանակաշրջանում Վահան Մամիկոնյանի դերի մասին է: Այստեղ ներկայացվում են մարզպանական Հայաստանի և Պարսկաստանի հարաբերությունները, հայերի դիրքորոշումները և գործողությունները, համագործակցությունը Վրացիների հետ:                           

                                   Իրավիճակը մարզպանական Հայաստանում

459թ. Սասանյան Պարսկաստանում գահ բարձրացավ Հազկերտ Բ-ի որդի՝ Պերոզը: Նա Հայաստանի հանդեպ շարունակում էր վարել իր հոր քաղաքականությունը: Նա գտնում էր, որ Ավարայրից հետո մարզպան Ատրմիզդը իր անելիքն արել է և նրա փոխարեն 464թ. նոր մարզպան է նշանակում Ատրվշնասպին (464-481թթ.): Հայաստանի տարբեր մասերում պարսիկները վերսկսում են հալածանքները հայերի դեմ և ձգտում են Հայաստանը դարձնել սովորական պարսկական մարզպանություն:

Նոր մարզպան Ատրվշնասպի շուրջը հավաքվեց հայ ֆեոդալական վերնախավի «ուխտանենգ» մասը, որն ավելի ուժեղացրեց պայքարը «ուղտապահների» դեմ: Առաջին հերթին որոշում են ասպարեզից հեռացնել Գյուտ կաթողիկոսին, որի մասին լուրեր էին պտտվում, թե նա գաղտնի բանակցություններ է վարում բյուզանդացիների հետ: Պերոզի հրամանով Տիզբոն է կաչվում կաթողիկոսը՝ քննելու նրա դեմ ուղղված Գադիշո Խոռխորունու ամբաստանագրերը և դատական պատասխանատվության ենթարկելու:

471թ. Տիզբոն ժամանեց Գյուտ կաթողիկոսը; Գործի նախնական քննարկումը հանձնվեց պարսիկ ավագանու ներկայացուցիչ Յըզատվշնասպ Միհրանին: Նրան առաջարկում են պաշտոններ և ոսկի, եթե նա կրոնափոխ լինի, մերժելու դեպքում սպառնում են զրկել կաթողիկոսությունից:

Վաղ Վերածնունդը Իտալիայում և մարդկային մտածողություն

                                                                  Նախաբան

Վերածննդի դարաշրջանը մշակույթի պատմության մեջ հանդիսանում է ավատատիրությունից կապիտալիզմի անցման սկիզբը, Միջնադարից անցումը նոր դարաշրջանի: Դասական Վերածնունդը վերագրվում է Իտալիային, բայց այդ գործընթացները տեղի են ունեցել նաև արևելյան Եվրոպայում և Ասիայում:

Վերածննդի դարաշրջանը բաժանվում է  3 փուլի՝ Վաղ Վերածննդի(14-15դդ.), որի ներկայացուցիչներ են համարվում Պետրարկան, Բոկաչոն, Դոնաթելլոն, Բոտտիչելլին, Դժոտոն և այլոք, Բարձր Վերածննդի (15դ. վերջ-16դ. առաջին քառորդ), որի ներկայացուցիչներն են Լեոնարդո դա Վինչին, Միքելանջելոն, Ռաֆայելը, Ֆրանսուա Ռաբլեն, և Ուշ Վերածննդի(16դ.), որի ներկայացուցիչներն են Շեքսպիրը և Սերվանտեսը:

Անտիկ դարաշրջանում մարդու իդեալ էր համարվում այն անհատ-քաղաքացին, ով ենթարկվում է իր քաղաքի օրենքներին, բայց միևնույն ժամանակ չի կորցնում բնության հետ կապը, որը համարվում էր տիեզերքը: Այն հանդիսանում էր ամենի չափորոշիչը: Այդ չափորոշիչի հիմքում ընկած են օրենքները, առկա ինչպես բնության, այնպես էլ հասարակության մեջ:

Առաջադրանք 5

Ընտրեք ֆունկցիա: Կոորդինակային հարթության վրա նշեք այդ ֆունկցիայի գրաֆիկին պատկանող տասը կետ: Գծեք ֆունկցիայի գրաֆիկը:

f(x)= 2x²-3

f(1)= -1            

f(2)= 5

f(3)= 15

f(4)= 29

f(5)= 47

f(0)= -3

f(-1)= -1

f(-2)= 5

f(-3)= 15

f(-4)= 29

Наш современник: Арик Григорян

Дизайнер Нур: Я готовлю духи внутри украшения

Дизайнер Нур, кто известен своими оригинальными украшениями, теперь производит духи тоже. Об этом с дизайнером более подробно побеседовал ArmStar.am .

- Нур, несколько месяцев назад говорился о том, что вы готовитесь производить духи, и оно, как и ваши украшение, не будут иметь второго экземпляра. Не будет второе от аромата заказчика. Оправдались ваши ожидание?

- Да, мои ожидание оправдались, и продолжают оправдаться.

- Я также знаю, что духи должен был сделан одним экземпляром: вы заранее должны общаться с заказчиком, потом понимая его суть создать его аромат. Вы работаете именно этим принципом?

- Да. Вообще все мои проекты, как заранее планируются, так и осуществляются, если больше не развиваются, то не изменяются тоже.

  - А заказчики духи те же люди, которые заказывали от вас украшение? То есть они ваши клиенты?

- Знаете, в основном у меня нет постоянных клиентов, потому что и̕  украшение, и̕  духи не имеют второго экземпляра. Оно характеризует данной личности, поэтому второго экземпляра не может существовать.  Внутренний мир человека - один. И он максимум может иметь три формы, ни больше.

Առատ էներգիա. երախտագիտության սուրբ օրենքը

«Աշխարհը հայելի է, այն յուրաքանչյուրին վերադարձնում է իր պատկերը»:

Արդյո՞ք մենք կարողանում ենք երախտապարտ լինել: Խոսքն ուղղակի «շնորհակալություն» ասելու մասին չէ, երբ մեզ լավություն են անում, չնայած ոմանց համար դա ևս մի քայլ է: Խոսքն արտաքին և ներքին երախտագիտության մասին է, երբ մարդը պատրաստ է իրենից մի մասնիկ տալ դիմացինին, որպեսիզի վերականգնի մի անտեսանելի հավասարակշռություն և իր շուրջ ստեղծի ներդաշնակություն:

Մենք ապրում ենք մի տարածության մեջ, որն ամբողջովին խաղ է և էներգիայի փոխհարաբերություն: Փաստացի այն համապարփակ Էներգիան է, Ճշմարտության Գիտակցումը, Ուժի Գիտակցումը, որը խաղալով հոսում է գետերի և առվակների տեսքով, իրեն դրսևորելով տարբեր որակներում:

Երբ մեզ որևիցե մի աղբյուրից ինչ-որ բան է տրվում, դա նշանակում է, որ այդ աղբյուրից մեզ որոշակի քանակով էներգիա է փոխանցվում: Սովորաբար մեզ հաճելի է ինչ-որ բան ստանալ: Ցանկացած նվեր անխոս գթասրտություն է: Եվ եթե մեր հոգին արդեն իսկ դրսևորվում է իր բնույթին համաձայն, ապա մենք հասկանում ենք, որ յուրաքանչյուր այդպիսի «նվեր» պետք է գնահատել: Գնահատվում է այն աստիճան, երբ այդ պահին հոգու խորքից կրակի պես բարձրացող երախտագիտության, ինչ-որ բան տալու ձգտում է արթնանում՝ հաճախ նույնիսկ ավելին, քան տրվել էր:

«Հայոց լեզու 2014, թեստ1»

Ա մակարդակ 

1- 3) Հնդկընկույզ,երկընտրանք, անըստգյուտ, ճեպընթաց

2- 1) Ըմբռնել, ամպամած, թումբ, գամփռ

3- 1) Առընթեր, երկկողմ, շարվեշարան, հազիվհազ

4- 1) Աֆղանստանի Իսլամական Պետություն, Մեծ Մասիս, Դոնի Ռոստով, Ֆրանց Վերֆել

5- 3) Բիրտ,  դժնդակ, անողոք, անագորույն

6- 2) Բուժիչ- ախտածին, օրհնել-բանադրել, կարծրատիպ- ազատախոհ

7- 3) Հայ ժողովուրդն իր խորին երախտիքն է հայտնում Ֆրանսիային՝ ցեղասպանության ժխտումը քրեականացնող օրինագիծ ընդունելու համար:

8- 3) Խցան, ընդունակ, միջոց, ապերասան

9- 2) Սառցաշերտ, հիմնապատ, մեղրամոմ, դեղաբույս

10- 4) Ուսուցչուհին հրահանգեց, որ առաջին շարքը պիտի վազի մինչև աղբյուր, մյուսը՝ սղոցարաններ:

11- 2)Փայտահատը հետ քաշվեց ու սոսկումով նայում էր, թե ինչպես են վերքից ընկնում կաթիլները՝ մերթ կարմիր արյան նման, մերթ վճիտ արցունքի պես:

12-3) Գործարանի ամբողջ բանվորների շրջանում տարածվում էր ըմբոստության ալիքը:

13-) Զգացի, որ տղան շատ վրդովվեց իմ այդ խոսքից, և փորձեցի մեղմել անհաճո իրավիճակը:

Բարի գալուստ ամառ

Հունիսի 1՝ մանուկների պաշտպանության օր, ամռան սկիզբ և իհարկե ամենահարմար պահը ընկերական զբոսանքի համար: Բաց չթողնելով այս հրաշալի առիթը` չորս «փոքրիկ» սեբաստացիներով գնացինք նշելու մեր տոնը: Օճառե պղպջակներով, լայն ժպիտներով և իհարկե ֆոտոխցիկով ուղևորվեցինք Հաղթանակի զբոսայգի՝ մեր ուրախ տրամադրությունը փոխանցելու քաղաքին: Հավաքելով մանուկների երջանիկ ճիչերի, երկինք բարձրացող օճառե պղպջակների և անխնա «ժպտացող» արևի էներգիան, շարունակեցինք ճանապարհը դեպի Կասկադ՝ հաղթահարելու Երևանյան մեր առաջին բարձունքը: Այնտեղ բազմագույն ծառեր էին աճել, որոնց տերևները նման էին «խխունջ» մակարոններին: Նրանց կողքին կար սպիտակ արջ, իսկ շենքի ներսում փափուկ բազմոցներ, որոնց վրա ցավոք նստել չէր կարելի: Ժամանակակից արվեստն իրոք որ շատ հետաքրքիր է, և միայն ոտքերի անտանելի ցավը կարողացավ ստիպել մեզ կտրվել այդ աշխարհից, գալ իրական աշխարհ, ուր ամառային քաղաքն էր, իր փոքրիկների գունավոր ու արևառատ ժպիտներով:

Project: Culture, traditions and customs

Italians are like Armenians with their traditions and customs. For example Italians kiss each other when they meet. It isn’t usually really a kiss, more a delicate brushing of the cheeks accompanied by kissing noises.

There are usually two kisses – first on the right cheek, then on the left. It’s also common in Italy for male relatives and close male friends to embrace each other.

For us and for Italians family is very important value. Their family solidarity is focused on extended family rather than the west's idea of "the nuclear family" of just a mom, dad and kids. Italians have frequent family gatherings and enjoy spending time with their family. Children are reared to remain close to the family upon adulthood and incorporate their future family into the larger network.